กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 155 ยุคเจ็ดศูนย์ แม่เลี้ยงคนใหม่ขอแต่งงานใหม่ 26 เมฆาลอยเอ่ยเสียงหึ “ของแท้แน่นอน”
“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้!” ซุนต้าห่ายพูดอย่างตื่นเต้น “เธอสวยขนาดนี้ได้ยังไง แผลเป็นบนหัวหายไปไหนแล้ว?”
“ก็หายแล้วน่ะสิ” เมฆาลอยพูดอย่างรำคาญ “จะไปไหม ถ้าไม่ไป ฉันจะให้เสี่ยวไป๋กัดนายอีกที”
“อย่า!” ซุนต้าห่ายรีบถอยหลัง “ฉันไปแล้ว ไปเดี๋ยวนี้”
เขาเดินกลับไปอย่างขวัญหนีดีฝ่อ ตั้งแต่วินาทีที่เห็นเมฆาลอย เขาก็รู้แล้วว่าเธอไม่มีทางกลับบ้านไปกับเขาแน่ หากรู้ว่าพอเธอบำรุงตัวเองแล้วจะสวยได้ขนาดนี้ เขาคงไม่หย่าเด็ดขาด ที่น่าเจ็บใจคือเมื่อก่อนเธอเป็นของเขาแท้ ๆ แต่เขากลับไม่เคยแตะต้องเธอสักครั้ง
เขาทั้งเสียใจทั้งโมโห