เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 152 เสียงร้องแรกและเสียงสะท้อน
เมื่อกระบี่แห่งโลกที่ควบแน่นจาก “ธารน้ำแข็งหมื่นลี้” ซึ่งแบกรับความโดดเดี่ยวและความหนาวเหน็บนับล้านปีของดวงดาวหนึ่งดวงฟาดฟันลงมาอย่างองอาจ
ทะเลระหว่างภพทั้งมวลต่างเงียบงันลง
ไม่มีการระเบิดที่สั่นสะเทือนฟ้าดิน ไม่มีเสียงคำรามของกฎเกณฑ์ที่แตกสลาย
มีเพียงเสียงเดียว
เสียงหนึ่งที่ราวกับดังออกมาจากจุดเริ่มต้นของการกำเนิดจักรวาล เต็มไปด้วย “ความเจ็บปวด” และ “ความไม่เข้าใจ” อันไร้ที่สิ้นสุด
นั่นคือเสียงคร่ำครวญของ “ดาวเคราะห์มีชีวิต” ดวงนั้น
ตรรกะแห่ง “ชีวิต” ที่ถูกสร้างขึ้นจาก “การกลืนกินอันบริสุทธิ์” และ “การขยายพันธุ์อย่างมีประสิทธิภาพ” ของมัน เมื่อได้สัมผัสกับเจตจำนงแห่ง “โลก” อันเป็น “การพิทักษ์” และ “การดำรงอยู่” ที่บริสุทธิ์ที่สุดซึ่งแฝงอยู่ในกระบี่เล่มนั้น
“โปรแกรม” ของมันก็พังทลายลง