กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 151 สัญญาแห่งวสันตฤดู
นางกระโดดลงมาจากอ้อมกอดของกู้ซิงเฉิน
ท่วงท่านั้นเบาราวกับขนนกที่ร่วงหล่น ไม่ก่อให้เกิดระลอกคลื่นแห่งกาลอวกาศแม้แต่น้อย
บนสะพานเดินเรือของ【เรืออาร์กหมื่นลักษณ์】 บนดาดฟ้าอันเย็นเยียบที่ปูด้วยโลหะกฎเกณฑ์ชั้นยอด ในวินาทีที่เท้าเล็ก ๆ อันเปรอะเปื้อนไปด้วยดินของนางแตะลง
กลับมีต้นอ่อนสีเขียวมรกตงอกงามออกมาอย่างเงียบเชียบ
กู้ซิงเฉินก้มหน้ามองภาพนั้น
มองร่างเล็ก ๆ ที่ค่อย ๆ เดินไปยังหน้าต่างข้างลำเรือบานมหึมา
นางไม่ได้หันกลับมาอีก
เพียงยืนนิ่งอยู่หน้าหน้าต่างที่สามารถมองเห็นทวีปเสวียนเทียนได้ทั้งทวีป