เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 98 ตาข่ายสวรรค์เป็นโครงร่าง แดนเหนือเป็นดวงตา
เมื่อเจตจำนงอันเย็นเยียบของกู้ซิงเฉินจมดิ่งลงสู่ก้นบึ้งของห้วงสมุทรแห่งจิตเหมือนกระแสน้ำที่ลดระดับลง จิตสังหารภายในสะพานเดินเรือที่มากพอจะทำให้เทพมารต้องสั่นสะท้านก็มลายหายไปสิ้น
ภายในตรอกแคบ ทุกสิ่งที่ถูก “ศูนย์สัมบูรณ์” แช่แข็งไว้เริ่มกลับมา “ไหลเวียน” อีกครั้ง พื้นและผนังที่กลายเป็นความว่างเปล่าได้รับการซ่อมแซมด้วยกฎเกณฑ์ที่ไม่มีใครล่วงรู้ของ【เรืออาร์กหมื่นลักษณ์】จนกลับคืนสู่สภาพเดิมอย่างเงียบเชียบ ราวกับว่าอานุภาพเทพที่สามารถ “สิ้นสุด” มโนทัศน์ได้เมื่อครู่นี้ไม่เคยเกิดขึ้นจริง
มหาหมอผีแห่งดินแดนเหนือที่ชื่อว่า “กู่” หอบหายใจถี่รัว บนใบหน้าชราที่เต็มไปด้วยรอยสักโทเท็มนั้นเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นของผู้ที่เพิ่งรอดพ้นจากความตาย เขารู้สึกเหมือนตนเองเป็นเพียงเรือลำน้อยที่โคลงเคลงอยู่ในพายุทำลายล้างโลก เพิ่งจะรอดพ้นจากขอบเหวของวังวนที่สามารถแช่แข็งวิญญาณให้กลายเป็นความว่างเปล่ามาได้อย่างหวุดหวิด