เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 97 กิ่งไม้ไหม้เป็นชนวน ร่องรอยศัตรูเทพ
ในวินาทีที่เศษไม้ไหม้เกรียมสีดำสนิทปรากฏขึ้นจากมือที่ดูราวกับเปลือกไม้แห้งกรังของชายชราแดนเหนือ ภายในสะพานเดินเรือของ【เรืออาร์กหมื่นลักษณ์】 ความเงียบงันที่ดำรงอยู่มาเนิ่นนานชั่วนิรันดร์ก็ถูกกระแสความเย็นเยียบที่ไร้สุ้มเสียงฉีกกระชากจนขาดสะบั้น
หวีด!
เยวี่ยซีที่ยืนนิ่งอยู่ข้างบัลลังก์หยกขาวราวกับรูปสลักน้ำแข็งอันงดงาม ดวงตาคู่สีฟ้าครามที่เย็นเยียบของนางพลันระเบิดรัศมีแห่งการดับสูญออกมาโดยไม่มีสัญญาณเตือน รัศมีนั้นรุนแรงถึงขั้นสามารถแช่แข็งได้แม้กระทั่ง “มโนทัศน์” ของสรรพสิ่ง!
ตราเทพสีม่วงคริสตัลที่อยู่ระหว่างคิ้วของนางไม่ได้แผ่ซ่านความมีชีวิตชีวาที่อบอุ่นอีกต่อไป แต่กลับกลายเป็นวังวนลึกสุดหยั่งที่หมุนวนไม่หยุด ราวกับต้องการจะฉุดกระชากทุกสรรพสิ่งให้จมดิ่งสู่จุดจบอันเป็นนิรันดร์!
เจตจำนงแห่ง “การลบล้าง” ที่ไม่ได้มาจากความโกรธแค้น ไม่ได้มาจากความเกลียดชัง แต่เป็นสิ่งที่ต้นกำเนิดยิ่งกว่าและบริสุทธิ์ยิ่งกว่า ได้ระเบิดออกมาจากร่างของนางอย่างรุนแรง!