เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 87 ทะเลพรมแดนกลายเป็นซากปรักหักพัง ซากกระดูกเทพกลายเป็นเรือ
ดวงจิตของหวังเสี่ยวหู่ถูกกระชากกลับมาจากความมืดมิดอันหนาวเหน็บจนถึงกระดูก
ความทรงจำสุดท้ายของเขาคือแผ่นดินใต้ฝ่าเท้าที่สั่นสะเทือน ตลาดผีภายนอกหน้าต่างที่บิดเบี้ยว และคำพูดที่ดูเบาบางราวกับไม่ได้ใส่ใจของผู้อาวุโสผู้มีกลิ่นอายเทพมารที่ทิ้งไว้ว่า “การเดินทาง เริ่มต้นขึ้นแล้ว”
จากนั้นก็คือความวิงเวียนขั้นสุดยอดที่รุนแรงจนสามารถฉีกกระชากดวงจิตวิญญาณได้ และความมืดมิดที่ไร้จุดสิ้นสุด
“ข้าตายแล้วหรือ?”
ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาอย่างยากลำบากในสมองที่แทบจะหยุดทำงานของเขา
เขาลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาไม่ใช่ยมโลกตามตำนาน แต่เป็นร้านเล็กๆ ที่ทรุดโทรมซึ่งเขาคุ้นเคยเป็นอย่างดีในชื่อ【หมื่นปรากฏการณ์】
เขายังคงนอนอยู่บนพื้นหินสีเขียวที่เย็นเยียบ โต๊ะ เก้าอี้ เคาน์เตอร์ และใยแมงมุมที่มุมห้องทุกอย่างล้วนเหมือนกับตอนก่อนที่เขาจะหมดสติไปทุกประการ
“เป็น... เป็นความฝันงั้นหรือ?”