เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 33 กุยซวีเป็นทาง สังเวยด้วยหัวใจเทพ
นั่นเป็นเส้นทางแบบไหนกัน?
มันไม่ได้ถูกสร้างขึ้นจากสสาร แต่เป็น “ทางเดินแห่งมโนทัศน์” ที่หลินชิงเสวี่ยเผาผลาญดวงจิตวิญญาณและชีวิตของตนเองเพื่อเปิดมันออกมาอย่างฝืนทนท่ามกลางรอยแยกของความเป็นจริงและภาพลวงตา
ทันทีที่ก้าวเท้าลงบนเส้นทางนี้ อเล็กซ์และโพไซโดเนียก็รู้สึกราวกับว่าตนถูกพรากกายเนื้อไป และกลายเป็นเพียงจิตสำนึกอันบริสุทธิ์ รอบข้างไม่ใช่กระแสน้ำทะเลที่มืดมิดและหนาวเหน็บอีกต่อไป แต่เป็นแม่น้ำสีเทาที่ไหลรินไปด้วยความทรงจำอันแตกสลายและเสียงโหยหวนที่ไร้สุ้มเสียง
นั่นคือเสียงสะท้อนของวิญญาณเหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาที่ถูกพวกเขาทอดทิ้ง
ใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดแต่ละใบ ต่างกำลังตั้งคำถามอย่างเงียบงันต่อผู้นำที่ “ทรยศ” พวกเขา
คำอธิษฐานสุดท้ายต่อแสงศักดิ์สิทธิ์ของอัศวินวิหารศักดิ์สิทธิ์ก่อนสิ้นใจ เสียงคำรามอันเด็ดเดี่ยวของนักรบเผ่าทะเลเพื่อปกป้องบ้านเกิด แววตาแห่งความสิ้นหวังของเหล่านักรบจันทราเหมันต์ที่ถูกแช่แข็งอยู่ในความนิ่งงันนิรันดร์... ทั้งหมดนี้ได้กลายเป็นอิฐหินของ “เส้นทางกุยซวี” สายนี้ กดทับลงบนดวงจิตวิญญาณของทั้งสามอย่างหนักอึ้ง
ร่างกายของอเล็กซ์กำลังสั่นเทา หัวใจที่เคยถูกเติมเต็มด้วยแสงศักดิ์สิทธิ์ บัดนี้กำลังถูกกัดกินด้วยความรู้สึกผิดที่ไม่มีวันสิ้นสุด