กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NN3_SKY
บทที่ 102
ตลอดทาง จ้าวกวงฮั่นพยายามตีสนิทกับเกาเว่ยเซิง ทั้งแอบอ้างบุญคุณที่เคยช่วยเขา หวังให้เขาเข้าข้างตน อีกทั้งย้ำถึงนิสัยโอหังของเหยียนหงฉีในกองงาน พยายามกระตุ้นให้เกาเว่ยเซิงไม่ชอบเหยียนหงฉี และปลุกใจให้เขาอยากข่มอีกฝ่ายให้ได้
แต่เกาเว่ยเซิงก็ยังคงท่าทีเย็นชาเหมือนตอนเจอกันที่ชิงหยวน ไม่ค่อยอยากตอบเขา จ้าวกวงฮั่นกลับไม่รู้สึกว่าตัวเองถูกเมินเลยสักนิด
ยิ่งอีกฝ่ายวางท่ามากเท่าไหร่ เขายิ่งดีใจ
ทันใดนั้น เกาเว่ยเซิงก็เอ่ยขึ้นว่า
“ผมชื่อเกาเว่ยเซิง พ่อผมเป็นรองผู้อำนวยการเกาจริง แต่ผมมาที่นี่เพื่อมารับการศึกษาอบรมจากชาวนากรรมกร และจากเลขาเหยียนครับ ผมเป็นเพื่อนร่วมงานของทุกคน”
ขณะที่ทุกคนยังคงไม่ปรบมือ เกาเว่ยเซิงเป็นฝ่ายพูดขึ้นเอง
จ้าวกวงฮั่นหันขวับไปมอง