กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NN3_SKY
บทที่ 77
หลัวม่านเซี่ยกลั้นหัวเราะ อธิบายอย่างใจเย็น “คุณยาย เลขาเหยียนไม่ใช่หมอ รักษาโรคไม่ได้นะคะ ถ้าเข่าปวด ต้องไปสถานีอนามัยของชุมชนค่ะ”
แต่แววตาขุ่นมัวของคุณยายเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ เอาแต่ย้ำว่าตัวเองเป็นชาวนาแท้ เลขาเหยียนไม่รักษาให้คือดูถูกเธอ ปากก็พร่ำบ่นคำเดิมซ้ำไปมา หลัวม่านเซี่ยอธิบายตั้งมาก ก็ยังไม่มีผลอะไรเลย
แรกๆ เหยียนหงฉียังยิ้มอยู่ พอหลัวม่านเซี่ยอธิบาย เธอก็พยักหน้า แต่ยิ่งฟังก็ยิ่งขมวดแน่น จนกระทั่งเมื่อคุณยายกล่าวซ้ำอีกครั้งว่า
“ช่วยเด็กอย่างจ้าวเสี่ยวกวงได้ แล้วทำไมช่วยฉันไม่ได้ล่ะ คุณดูถูกชาวนา ดูถูกคนแก่แบบฉัน!”
เหยียนหงฉีตวาดลั่น “หยุดพูด!”
คุณยายสะดุ้งเฮือก หยุดไปไม่กี่วินาที ก่อนจะอ้าปากจะเถียงต่อ
เหยียนหงฉียิ้มขึ้นมาอีกครั้ง ขยับนิ้วมือดัง “กร๊อบๆ” แล้วพูดว่า