บทที่ 074

บทที่ 74

คังหมิงเป็นคนมีความฝันไกล เขามองว่าการอยู่ในโรงเรียนประถมหยางมู่ที่มีครูเพียงสามคนและนักเรียนแค่สี่สิบห้าคน เป็นเพียงการพักชั่วคราว เขาอยากย้ายไปโรงเรียนชุมชน หรือแม้แต่โรงเรียนในเมืองเขต จึงไม่คิดตั้งรกรากในหยางมู่เท่าไร

แต่ตอนนี้ พอนึกว่าจะต้องใช้ชีวิตทุกวันกับคนอย่างเหยียนหงฉี กวนเสี่ยวเยี่ยนก็รู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่สะดวก!

ส่วนเหยียนหงฉีนั้นไม่รู้เลยว่าทำให้กวนเสี่ยวเยี่ยนกลัวถึงขนาดนั้น เธอกลับพอใจกับห้องพักไม่น้อย

แม้จ้าวกวงฮั่นจะพยายามกลั่นแกล้งเลขาใหม่ แต่เรื่องสร้างภาพลักษณ์เขาก็ทำไว้ดี ไม่เพียงสั่งให้คนมาทำความสะอาดล่วงหน้า แต่ยังติดกระดาษขาวใหม่ทั้งเพดานและผนัง เปลี่ยนกระดาษหน้าต่างใหม่ เช็ดกระจกจนใสสะอาด