บทที่ 071

บทที่ 71

แล้วก็จริง ด้านขวาของกลุ่มคน มีชายร่างยักษ์ดำทะมึนดั่งเสาหลักผลักผู้คนที่เกะกะเบื้องหน้าออก แล้วเดินพุ่งตรงมาทางเหยียนหงฉีอย่างดุดัน ร่างสูงใหญ่แกว่งไปมาเล็กน้อย แขนสองข้างที่ล่ำแน่นเปลือยท่อนแขนตั้งขวางอยู่ข้างลำตัว กำหมัดขนาดเท่าหม้อทรายแน่น หน้าตาดุดัน คางล่างยื่นออกมาเหมือนคนคางทูมชี้ขึ้นฟ้าอย่างกับทัพพี

“ทัพพี” ขยับปากขึ้นลง เสียงที่เล็ดลอดออกมาอู้อี้ก้อง แหบพร่า

“นังผู้หญิงสารเลว! กล้ามาหวีดวี้ดว้ายในกองหยางมู่ เห็นฉันไม่ฟาดให้ตาย!”

พูดจบก็ยกหมัดใหญ่ฟาดเข้าใส่เหยียนหงฉีทันที

รอบข้างมีเสียงร้องอุทานเฮือกดังขึ้นพร้อมกัน จ้าวกวงฮั่น ห่าวเว่ยหง จ้าวหลินเฉิง พากันตะโกนว่า “อย่า! หยุดเดี๋ยวนี้!” / “นี่คือเลขาที่ทางอำเภอส่งมา!” แต่ไม่มีใครสักคนกล้าเข้าไปขวาง