บทที่ 059

บทที่ 59

เหยียนหงฉีไม่ขุดคุ้ยต่อ แต่ยืนกอดแขน ใช้ไฟฉายส่องสำรวจทุกมุมของห้องใต้ดินอย่างละเอียด พลางคิดไปด้วย

ไม่นาน เธอสายตาก็กลับมาหยุดที่กองทรายอีกครั้ง เดินเข้าไป ใช้ไฟฉายส่องหน้าหลัง รอบๆ สิ่งแวดล้อมในห้องใต้ดินชื้นแฉะ กองทรายดูสีเข้ม แต่เหยียนหงฉีกลับมองเห็นความต่างของเฉดสีเล็กน้อย

เธอคาดว่า น่าจะมีคนเพิ่งขุดคุ้ยเมื่อไม่นานมานี้

เธอนั่งย่อตัว ใช้มือค่อยๆ แทรกลงไปในเนินทราย เมื่อเขี่ยผักกาดและมันฝรั่งที่ซ่อนอยู่ด้านในออกจนหมด มือก็แตะโดนของแข็งเย็นๆ รีบคว้าขึ้นมา ปรากฏว่าเป็นขวดแจกันปากแคบก้นใหญ่ ห่อผ้าเคลือบน้ำมัน พอแกะออกมา ตัวแจกันสีขาวเนียนเป็นเงา บนลวดลายเป็นรูปหญิงสาวงดงาม อ่อนช้อย ดวงตาดูมีชีวิตชีวา มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นของล้ำค่าหายาก