บทที่ 057

บทที่ 57

หลัวม่านเซี่ยพยักหน้า ไม่ถามต่อ ปล่อยให้ทั้งสองเข้าไปในห้องตะวันออก

พอเข้าห้อง เด็กหนุ่มเห็นเหยียนหงฉีไม่ปิดประตู ก็ปิดเองทันที

เหยียนหงฉีรินน้ำอุ่นใส่แก้วให้เขา แล้วพูดเข้าเรื่องทันที

“นายตามฉันไม่ใช่แค่วันสองวันแล้วใช่ไหม? รู้บ้านฉันด้วย รู้ด้วยว่าฉันเป็นใคร”

เด็กหนุ่มโดนจับได้ ก็ไม่ตื่นตระหนก ไม่อายอะไรเลย

เขาคงหิวน้ำจริงๆ ดื่มไปครึ่งแก้วรวดเดียว แล้วยังถอนหายใจเบาๆ อย่างสบาย

เหยียนหงฉีเติมน้ำให้ครึ่งแก้วอีกครั้ง

มองเขาที่ผอมจนเห็นกระดูก ก็หยิบขนมถาดหนึ่งให้เขาชิ้นหนึ่ง ตัวเองก็หยิบมากินด้วย

เด็กหนุ่มชะงักไปนิด ก่อนจะรับไป