บทที่ 045

บทที่ 45

จ้าวกวงฮั่นเพิ่งถูกเหยียนหงฉีด่าใส่หน้าแบบไม่ไว้หน้า ต่อหน้าชาวกองหยางมู่ทุกคน ทั้งในและนอกเสียหมด ใจก็อัดแน่นด้วยโทสะ เดิมไม่อยากแตกหักต่อหน้าคนเยอะ แต่พอได้ยินแบบนี้ก็ทนไม่ไหว

“สหายเหยียน มาทำงานเป็นเลขาหรือมาสร้างเรื่องกันแน่? เข้ามาวันแรกก็วิจารณ์เราแม้พวกบ้านนอกอย่างเราจะทำงานแย่แค่ไหนก็ไม่เห็นต้องมาพูดไม่ฟังกันแบบนี้!”

เลือดพุ่งขึ้นหน้า ใบหน้าคล้ำของจ้าวกวงฮั่นเริ่มแดง เขาถอดหมวกทหารออก เผยขมับที่เส้นเลือดปูด

“ทำผิดแล้วยังไม่ให้คนพูดได้อีกหรือ? มีทัศนคติแบบนี้ ไม่คิดจะเรียนรู้อะไรเลย จะเป็นหัวหน้ากองที่ดีได้ยังไง? ยังจะยุแหย่เรื่องคนเมืองคนชนบทอีก จะให้ฉันแตกกับชาวบ้านงั้นเหรอ?”

เหยียนหงฉี ยกเท้าข้างหนึ่งเหยียบซ่งเหล่าเอ๋อร์ที่กำลังจะลุกขึ้น แล้วสะบัดเท้าเตะเขาไปทางหวังเถี่ยจวิน สั่งว่า

“จับตัวเขาไปขังไว้!”