บทที่ 044

บทที่ 44

ชางกั่วพูดขึ้น มองไปทางจางเฟิ่งจวินที่ไม่รู้โผล่มาตอนไหน “หัวหน้ากองจ้าวยังมาไม่ถึงอีกหรือ? เลขาพรรคเขารออยู่ตั้งนานแล้ว!”

จางเฟิ่งจวินเข้าใจทันที “งั้นผมไปตามที่ปากหมู่บ้าน” แล้วรีบวิ่งไปทันที มีชาวบ้านอีกสองคนตามไปด้วย

รออีกไม่กี่นาที เสียงเอะอะดังมาจากข้างหน้า ฝูงคนใหญ่โตวิ่งมาจากไกลๆ

คนนำหน้าสวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้น ใส่หมวกทหาร ผิวคล้ำ มีริ้วรอยเต็มหน้า อายุล่วงเข้าห้าสิบ แต่ยังดูแข็งแรงกระฉับกระเฉง

แน่นอนว่าเขาคือหัวหน้ากองการผลิตหยางมู่—จ้าวกวงฮั่น

ตอนนี้เขาวิ่งจนเหงื่อผุดบนจมูก พอเห็นจากไกลก็ยกมือทั้งสองขึ้น พูดด้วยรอยยิ้มกว้างว่า

“เลขาเหยียน ไม่รู้ว่าคุณมาถึงแล้ว ทำให้ต้องรอนาน ผมกำลังรวมคนไปต้อนรับที่ปากหมู่บ้าน ใครจะคิดว่าคุณเข้ามาทางลัดแบบนี้ ดูสิครับเรื่องมันวุ่นไปหมด”

เหยียนหงฉียังไร้สีหน้า ยื่นมือไปจับกับเขาแบบเป็นทางการแล้วจึงพูดขึ้น