บทที่ 001

บทที่ 1 เกิดใหม่เป็นเด็กน้อยผู้น่าสงสาร

เหยียนหงฉี สะดุ้งตื่นขึ้นมาจากความเจ็บปวด

ความเจ็บแผ่ซ่านมาจากทั่วร่าง ที่เจ็บที่สุดคือแก้ม แสบแหลมจี้ทะลุถึงสมอง ทำให้ปั่นป่วนไปหมด

เธอพยายามลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก สิ่งแรกที่เห็นคือมือเหี่ยวย่นสีเหลืองหม่นข้างหนึ่งกำลังกวัดแกว่งอยู่ตรงหน้า คล้ายกรงเล็บไก่แห้งกรอบ พร้อมจะฟาดใส่หน้าเธอได้ทุกเมื่อ ไม่นาน หูก็เริ่มกลับมาทำงาน เสียงด่าทอแหลมบาดหูดังลอดเข้ามาเป็นชุด