กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 273 บรรยากาศอบอุ่น
ซูหวั่นอุ้มลู่โม่ที่นิ่งสงบ เดินเข้ามาใกล้แล้วลองหยอกเย้าลู่หลิงเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“หลิงหลิงเด็กดี ดูพี่ชายสิ พี่ชายยังไม่ร้องเลย พวกเราก็ไม่ร้องแล้วนะ ดีไหม?”
ทว่าลู่หลิงไม่สนใจแม้แต่น้อย ยังคงร้องไห้งอแงตามใจตนเอง เสียงร้องไม่มีทีท่าว่าจะแผ่วลงเลยสักนิด
เซี่ยหว่านซิงนอนอยู่บนเตียงคนไข้ มองดูหลิงหลิงที่ร้องไห้จนแทบหายใจไม่ทัน แววตาเปี่ยมไปด้วยความปวดใจ อยากจะยื่นมือไปกอดลูกไว้ ทว่าบาดแผลตรงหน้าท้องกลับเจ็บแปลบขึ้นมาจนขยับตัวไม่ได้ ได้แต่ขมวดคิ้วเบา ๆ เอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
“หลิงหลิง…เด็กดี ไม่ร้องนะ…”