กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 272 ต่อจากนี้ก็เป็นคุณแม่คนหนึ่งแล้ว
ลู่เฉิงหยวนยืดตัวตรงขึ้นทันที คอยระแวดระวังอยู่ข้างเตียงพยาบาลอย่างทะนุถนอม ไม่ยอมห่างกายไปไหนแม้แต่ก้าวเดียวตลอดทาง สายตาของเขาจับจ้องมองเซี่ยหว่านซิงอย่างแนบแน่น พลางเอ่ยปลอบประโลมเสียงเบาเป็นระยะ
“ที่รัก ไม่ต้องกลัวนะ ผมอยู่เป็นเพื่อนคุณตรงนี้แล้ว”
พยาบาลเข็นเตียงคนไข้ มุ่งหน้าไปยังห้องพักผู้ป่วยอย่างช้า ๆ
ตลอดทางนั้น ลู่เฉิงหยวนกุมมือเซี่ยหว่านซิงไว้ตลอดเวลา ปลายนิ้วไม่เคยคลายออกแม้แต่น้อย ความอ่อนโยนและความปวดใจในแววตาไม่เคยจางหายไปเลย
ไม่นาน คนกลุ่มนั้นก็มาถึงห้องพักผู้ป่วย