เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 เป็นห่วงเธอ
แสงไฟสีทองอร่ามบนฟลอร์เต้นรำสาดกระทบช่วงไหล่ของลู่เฉิงหยวน เขาจับข้อมือของเซี่ยหว่านซิงพลางพาเธอหมุนตัวอย่างเชื่องช้า ยามชายกระโปรงพลิ้วไหว ระยะห่างของทั้งสองก็ขยับชิดใกล้ขึ้นอีกนิด
เมื่อได้ยินประโยค “ออร่าแรงเกินไปจนไม่กล้าพูด” ของเธอ เขาก็หัวเราะเบา ๆ ลมหายใจปัดผ่านข้างหู ทว่าเมื่อเห็นลำคอและไหล่ของเธอเกร็งขึ้นมาในชั่วพริบตา จึงจงใจผ่อนจังหวะก้าวเต้นให้ช้าลง ปลายนิ้วเองก็คลายแรงลงเล็กน้อย กลัวจะบีบจนเธอเจ็บ
“ออร่าแรงเหรอ” เขาหลุบตามองเธอ ประกายระยิบระยับของโคมไฟผลึกสะท้อนอยู่ในดวงตา น้ำเสียงหยอกเย้าจางลงไปบ้าง เพิ่มความหยั่งเชิงอย่างระมัดระวังขึ้นมา “แล้วถ้าเป็นตอนนี้ล่ะ”
พูดพลางโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว
เซี่ยหว่านซิงไม่รู้ว่าตนเองเดินออกจากฟลอร์เต้นรำมาได้อย่างไร กระทั่งการเต้นรำจบลง สมองของเธอก็ยังอยู่ในสภาพว่างเปล่า