เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 คำเชิญ
เซี่ยหว่านซิงค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน ส่วนสูงของเธอเหนือกว่าหลินเมิ่งเหยาอยู่ช่วงหนึ่ง อานุภาพสะกดข่มอีกฝ่ายลงในชั่วพริบตา
สายตาของเธอจับจ้องไปที่หลินเมิ่งเหยา น้ำเสียงเจือความยั่วยุอยู่หลายส่วน “ชาติตระกูลบ้านฉันจะดีหรือไม่ ไม่ถึงคราวให้เธอมาออกความเห็น
ฉันได้สิทธิ์มอบดอกไม้มา ก็เพราะภาพวาดของฉันคว้ารางวัลชนะเลิศ คณาจารย์และนักศึกษาทั่วทั้งมหาวิทยาลัยลงคะแนนคัดเลือกขึ้นมา ไม่เหมือนใครบางคน อาศัยพ่อไปวิ่งเต้นฝากฝังถึงได้โควตาแขกมาครอบครอง” เธอชะงักไปครู่หนึ่ง สายตากวาดมองสร้อยคอบนคอของหลินเมิ่งเหยา “อีกอย่าง สร้อยเพชรมาสวมอยู่บนตัวเธอ กลับดูเหมือนไปคุ้ยซื้อมาจากตลาดขายส่ง ไม่มีราศีผู้ดีเลยสักนิดเดียว”
เสียงของเธอไม่ดัง ทว่ากลับลอยเข้าหูคนรอบข้างอย่างแจ่มชัด หลายคนจึงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา