กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
แต่ถึงอย่างไร เรื่องนี้ก็ไม่เกี่ยวกับเธอจริง ๆ
ถ้าโจวเย่าจู่ไม่มาหาเธอ ครอบครัวพวกเขาไม่มาเดินวนเวียนอยู่ตรงหน้าเธอ โจวเหนียนเสี่ยวก็คงไม่เอาเรื่องพวกเขาใส่ใจ
เห็นโจวเหนียนเสี่ยวเฉยเมยเบาสบายขนาดนั้น โจวเหลียงเหลียงโกรธจนแทบกระอักเลือด
“โจวเหนียนเสี่ยว แกมันเจ้าสารเลวมาก! ตอนนั้นถ้าไม่ใช่เพราะพ่อพาแกออกมาจากถิ่นทุรกันดารนั้น แกก็ยังเป็นสาวบ้านนอกอยู่เลย แกจะได้รู้จักฟู่เสี่ยนชวน ได้เข้ามหาวิทยาลัยหรือ? ถ้าไม่มีพ่อฉัน แกจะมีวันนี้หรือ? ตลกสิ้นดี!”
เธอโกรธจนเริ่มจะพูดพล่ามไม่เลือกคำแล้ว
“งั้นแกก็ขอบคุณเขาแทนฉันด้วยสิ” โจวเหนียนเสี่ยวกล่าว