กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“เธอ……” ซุนถิงถิงเบิกตากว้าง ดูเหมือนไม่อยากเชื่อว่าโจวเหนียนเสี่ยวจะใช้เรื่องแบบนี้มาข่มขู่เธอได้
“หึ ตอนนั้นมีแค่เราสองคน ต่อให้เธอไปบอกปู่ฉัน ปู่ฉันก็ไม่แน่ว่าจะเชื่อคำพูดของเธอ”
“งั้นก็ลองดูไหมล่ะ?” โจวเหนียนเสี่ยวเลิกคิ้ว
ซุนถิงถิงชะงักไปครู่หนึ่ง จู่ ๆ ก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไร
เธอคิดถึงความเอ็นดูที่ปู่มีต่อโจวเหนียนเสี่ยว
เมื่อครู่ ตอนที่ทั้งสองเดินเล่น ปู่ยังบอกว่า ต่อไปถ้าเห็นโจวเหนียนเสี่ยว อย่าได้ทำกับเธอเหมือนแต่ก่อนอีก ไม่อย่างนั้นท่านจะโกรธ และไม่เอาเธอเป็นหลานสาวแล้ว