กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
หลังจากยื่นกุญแจให้เสร็จ ฟู่เสี่ยนชวนคิดว่าโจวเหนียนเสี่ยวคงจะจากไป
แต่ใครจะรู้ว่าโจวเหนียนเสี่ยวกลับยังยืนอยู่ที่เดิม ผ่านไปครู่หนึ่ง นางก็ยกมุมปากยิ้ม “อันนี้ก็เป็นของที่คุณให้ด้วยหรือ?”
ในมือของนางคือสร้อยคอรูปหมีที่เปล่งประกายวับวาว
แววตาฟู่เสี่ยนชวนสั่นไหวเล็กน้อย เขากล่าวอย่างสงบ “ไม่ใช่”
“ไม่ใช่จริง ๆ หรือ?” โจวเหนียนเสี่ยวสำรวจสีหน้าของฟู่เสี่ยนชวน
ทว่าเขาสงบนิ่งเกินไปจริง ๆ โจวเหนียนเสี่ยวจึงมองไม่ออกว่าตอนนี้ในใจเขาคิดอะไรอยู่
หัวใจของบางคนก็ลึกซึ้งราวกับทะเลเช่นนี้ หากนางอ่านเขาได้ทะลุปรุโปร่ง นางก็คงไม่ต้องพ่ายแพ้ในเรื่องความรักถึงเพียงนี้
ทุกครั้งที่เผชิญหน้ากับฟู่เสี่ยนชวน นางมักรู้สึกพ่ายแพ้ทุกที