กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
วันนั้นโจวเหนียนเสี่ยวปล่อยคำขาด ฟู่เสี่ยนชวนก็ใจแข็งจริง ๆ เธอรออยู่สองวัน เขาก็ไม่มาติดต่อเธอเลย
โจวเหนียนเสี่ยวก็โกรธสนิท ตัดสินใจไม่สนใจเขาแล้ว
เธอจะไม่ใจอ่อนอีกต่อไป
จนถึงวันศุกร์ที่เข้าเรียน เมื่อโจวเหนียนเสี่ยวเห็นฟู่เสี่ยนชวน เธอก็ไม่หยอกล้อเขาเหมือนแต่ก่อนอีก ตั้งใจฟังเรียนและจดบันทึกอย่างจริงจัง
แม้สิ่งเหล่านี้เธอจะรู้มานานแล้ว แต่ก็ยังทำท่าเหมือนไม่รู้
แต่สายตาของฟู่เสี่ยนชวนกลับจับจ้องไปที่โจวเหนียนเสี่ยวโดยไม่รู้ตัว
มองเธอตั้งใจจ้องคอมพิวเตอร์ นิ้วมือเคาะอยู่บนแป้นพิมพ์