กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“เหนียนเสี่ยว!” เหอเจียฮุ่ยอดร้องอุทานออกมาไม่ได้
เธอไม่คิดว่าโจวเหนียนเสี่ยวจะยังตรงไปหาอีกฝ่ายเช่นนี้ เธอจะยอมทำได้อย่างไร
เดิมทีมันก็แค่คำพูดพล่อย ๆ ที่เธอใช้ปัดความรับผิดชอบ เธอคิดว่าโจวเหนียนเสี่ยวจะไม่ถือสาจริงจัง
โจวเหนียนเสี่ยวถาม “เป็นอะไรไปหรือ”
“ก็แค่การคาดเดาของฉันคนเดียว...” เหอเจียฮุ่ยพูดอย่างรู้สึกผิดอยู่ไม่น้อย
โจวเหนียนเสี่ยวเอ่ยเสียง “อ้อ”
“แต่ยังไงก็ควรทำให้กระจ่างสักหน่อยดีกว่า ตอนไปเรียนครั้งก่อน ฉันรู้สึกว่าเขาดูจะเข้าใจฉันผิด”
เห็นโจวเหนียนเสี่ยวดื้อรั้นขนาดนี้ เหอเจียฮุ่ยยิ่งร้อนใจ
แต่เธอจะยอมรับว่าเป็นคนพูดเองก็ไม่ได้ หรือจะปล่อยให้โจวเหนียนเสี่ยวไปหาเสาหนียนจริง ๆ แล้วให้เสาหนียนปฏิเสธหรือ