กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
“เหนียนเสี่ยวออกไปนานขนาดนี้ทำไมนะ ฉันไปดูหน่อยดีกว่า…”
เสียงของเหอเจียฮุ่ยดังขึ้น
ทันใดนั้น คงเป็นเพราะเห็นพวกเขากอดกันอยู่ คำพูดสุดท้ายจึงหยุดชะงักราวกับเบรกกะทันหัน
โจวเหนียนเสี่ยวรู้สึกกระอักกระอ่วนอย่างเดียว
“ฟู่… ศาสตราจารย์ฟู่… เหนียนเสี่ยว…” เหอเจียฮุ่ยเอ่ยอย่างติดขัด
เธอตกใจ
พอเปิดประตู ก็เห็นโจวเหนียนเสี่ยวกับฟู่เสี่ยนชวนกอดกันอยู่
และชัดเจนมากว่าเป็นฟู่เสี่ยนชวนที่กอดโจวเหนียนเสี่ยวไว้ในอ้อมแขน
ใบหน้าของโจวเหนียนเสี่ยวซบอยู่ในอ้อมอกของฟู่เสี่ยนชวน ไม่ไหวติง
เธอมองไม่เห็นสีหน้าของอีกฝ่าย