กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
โจวเหนียนเสี่ยวมองฟู่เสี่ยนชวน สายตาของฟู่เสี่ยนชวนก็ตกลงบนตัวเธอเช่นกัน ภายในนั้นราวกับน้ำในบ่อลึกที่มืดมิด ทำให้ผู้คนไม่อาจมองทะลุได้
เธอไม่เคยเดาได้ว่าฟู่เสี่ยนชวนกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ
ผ่านไปครู่หนึ่ง เธอยิ้มและกล่าวว่า “ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว เราเป็นความสัมพันธ์ฉันคนรักกันนี่นา ต่อไปไม่ว่าคุณมีเรื่องอะไร อย่าปิดบังฉัน”
“คุณก็เหมือนกัน”
ระหว่างที่พูด รถก็มาถึงหน้าบริษัทของโจวเหนียนเสี่ยวแล้ว
โจวเหนียนเสี่ยวโบกมือให้ฟู่เสี่ยนชวน “ฉันไปทำงานก่อนนะ คุณก็ทำงานให้เต็มที่ด้วย”
ฟู่เสี่ยนชวนอือหนึ่งที
จากนั้นสั่งให้จางเจ๋อขับรถออกไป