กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
โจวเหนียนเสี่ยวถึงกับยอมแพ้เลย ถ้าเป็นอย่างที่เธอคิดจริง ๆ งั้นซ่งอวี้เหลียนก็ไม่คู่ควรเป็นแม่ของโจวเสี่ยวเฟยจริง ๆ
โจวเหนียนเสี่ยวไม่ได้โทรกลับไปที่ตระกูลโจว แต่เรียกแท็กซี่ตรงไปที่ตระกูลโจวเลย
เธอเคาะประตู ไม่นานประตูก็เปิด เผยให้เห็นใบหน้าบริสุทธิ์ของโจวเหลียงเหลียง
“เธอกลับมาทำอะไร?” โจวเหลียงเหลียงเห็นว่าเป็นโจวเหนียนเสี่ยวก็พูดด้วยอารมณ์ไม่ดี
“แม่เธออยู่ไหม?”
“เธออย่าไร้มารยาทได้ไหม เธอควรเรียกแม่ฉันว่าน้า!” โจวเหลียงเหลียงแก้ให้
แต่ไม่นาน สายตาฆ่าคนของโจวเหนียนเสี่ยวก็ทำให้โจวเหลียงเหลียงตกใจถอยหลังไปสองก้าว
นานขนาดนี้แล้ว โจวเหนียนเสี่ยวยังเป็นแบบนี้ ทำให้เธอกลัวอยู่ตลอด