กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ฟู่เสี่ยนชวนเลิกงาน พอเห็นเหอเหวินหย่ายืนอยู่หน้าประตู สีหน้าของเขาก็เย็นชาลงในชั่วพริบตาหนึ่งระดับ
เหอเหวินหย่ายิ้มตาหยี “เซี่ยนชวน เด็กคนนี้ไม่เชื่อฟังจริง ๆ เธอบอกว่าวันเกิดพ่อเธอจะไม่ไป แล้วก็ไม่ไปจริง ๆ ด้วย”
“มีอะไรก็พูดมา” ฟู่เสี่ยนชวนกล่าว
“ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แค่… ดูสิ เธอไม่กลับบ้านตั้งนานแล้ว ฉันรู้ว่าเธอไม่พอใจฉันมาก แต่ฉันไม่ได้เก็บความลับให้เธอหรือไง? ลองคิดดู ถ้าความลับนั้นมีคนอื่นรู้ คนอื่นเขาจะมองเธออย่างไรกัน…”
พูดถึงตรงนี้ เหอเหวินหย่าเห็นรูม่านตาของฟู่เสี่ยนชวนหดแคบลง สีหน้าค่อย ๆ ซีดขาว ก็รู้ว่าตนเองพูดถูกจุดของเขาแล้ว