ตอนที่ 152 เดิมทีก็เป็นของฉันอยู่แล้ว

ฟู่เสี่ยนชวนยังคงมองลู่เซียวเงียบ ๆ ไม่พูดอะไร

ลู่เซียวไม่รู้สึกอึดอัด กอดอกทั้งสองข้าง “เพื่อนเก่า ไม่เชิญฉันเข้าไปนั่งข้างในหน่อยหรือ”

ในห้องรับแขก ฟู่เสี่ยนชวนชงชา คิ้วตาลดต่ำราวกับภาพวาด กลิ่นชากระจายไปทั่ว ราวกับปราณเซียนโอบล้อม

ลู่เซียวมองท่าทางเอื่อยเฉื่อยของฟู่เสี่ยนชวน แค่นเสียงหึเบา ๆ “ฟู่เสี่ยนชวน นายศึกษาพิธีชาเยอะจริง ๆ ท่าทางเป็นชุด ๆ เลย ฉันไม่ชอบดื่มชา ชอบดื่มสุรา”

ฟู่เสี่ยนชวนเงยหน้ามองลู่เซียวแวบหนึ่ง “ดื่มชาบำรุงสุขภาพ”

ลู่เซียวโบกมือ “นายอายุเท่าไรกันแน่ ทำไมเหมือนตาแก่ ไม่ใช่เพราะติดต่อกับพวกตาแก่บ่อย ๆ เลยกลายเป็นแบบนี้หรอกนะ”