กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ดูท่าคนแถวนี้จะมีภาพจำที่ดีต่อพวกเขา จึงเต็มใจมาซื้อของด้วย
หยางเจี้ยนเย่ไม่ได้รู้สึกเหมือนก่อนหน้านี้ที่แม้แต่คิดยังไม่กล้าอีกแล้ว “รอแม่กลับมาแล้วพวกเราค่อยปรึกษากัน”
ตอนนี้เขายังรู้สึกเหมือนกำลังฝันอยู่เลย
เขานึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าผลไม้ของพวกเขาจะเปลี่ยนจากขายไม่ออกเป็นขายดีได้
เมื่อหวังชุนเสียกับหยางมู่จงกลับมา ก็พบว่าที่บ้านเปลี่ยนไปมาก
ที่จริงก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปนัก แต่กลับรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่เหมือนเดิม
ใช่แล้ว! หยางเจี้ยนเย่ถึงกับตั้งแผงขายผลไม้อยู่ตรงประตูลานบ้าน
โจวเหนียนเสี่ยวก็ช่วยขายอยู่ข้าง ๆ ด้วย
แถมยังมีผลไม้หั่นแล้ว บรรจุแยกไว้เป็นกล่อง ๆ อีกต่างหาก
“นี่มันเรื่องอะไรกัน?”