ตอนที่ 59 สลัดผลไม้

หยางเจี้ยนเย่เพิ่งพูดจบก็ถูกหวังชุนเสียตีอีกที “นั่นน้องสาวของแก รู้บ้างไหม”

“ฉันก็เป็นลูกชายของแม่เหมือนกัน!”

หยางเจี้ยนเย่ออกจากบ้านด้วยสีหน้าหงุดหงิด

เมื่อเห็นหยางเจี้ยนเย่เป็นเช่นนี้ หวังชุนเสียก็อดถอนหายใจไม่ได้ ทำไมลูกชายของเธอถึงยังทำให้ต้องเป็นห่วงอยู่เรื่อย?

สำหรับหยางเจี้ยนเย่แล้ว คำพูดของหวังชุนเสียไม่ต่างจากการราดน้ำมันลงบนกองไฟ เขาออกจากบ้านด้วยความโกรธแล้ววิ่งไปยังสวนผลไม้ของครอบครัวที่ปลูกไว้หลังเขา

แต่กลับพบคนที่เขาไม่อยากเจอเลยสักนิดอยู่ที่นั่น

เวลานี้โจวเหนียนเสี่ยวกำลังยืนหันหลังให้เขา มองต้นผลไม้เหล่านั้นอยู่

เด็กสาวรูปร่างบอบบางสวมเสื้อคลุมตัวสั้นสีขาวกับกางเกงขายาวสีดำ

เธอดูสะอาดสะอ้านมากจนไม่เข้ากับสภาพแวดล้อมรอบตัวเลยสักนิด