กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 412 ขาดอีกสองร้อยเมตร? นี่ทำเพื่อให้ฝ่ายผู้ว่าจ้างมีส่วนร่วมต่างหาก
ฤดูหนาวในทะเลทรายโกบีทั้งแห้งแล้งและหนาวเหน็บ
ภายในอาคารทดลองของหน่วย E เครื่องทำความร้อนทำงานจนร้อนระอุ เกาจื้อหัวสวมเสื้อคลุมชุดทำงานที่ซักจนสีซีด กำลังโมโหกับตารางรายงานฉบับหนึ่ง
“ฉันว่าแล้ว เหล่าหวัง นายทำแบบนี้ไม่ถูกนะ”
เกาจื้อหัวชี้ไปยังข้อความบรรทัดหนึ่งบนใบสั่งซื้อ นิ้วจิ้มกระดาษจนเกิดเสียงดังกรอบแกรบ
“ชิประบบนำทางเฉื่อยล็อตนี้ เราตกลงกันแล้วไม่ใช่หรือว่าจะใช้ระดับพลเรือน นายเอาระดับมาตรฐานทหารมาให้ฉันเป็นกองทำไม?”
วิศวกรหวังดันแว่นสายตายาวบนสันจมูก สีหน้าไร้เดียงสาเต็มที่
“ผู้อำนวยการ ราคาก็ไม่ได้แพงขึ้นมากนี่ ตอนนี้ชิประดับพลเรือนขึ้นราคาแล้ว ส่วนต่างกับระดับมาตรฐานทหารระดับเริ่มต้นไม่ถึง 5 หยวน ผมคิดว่าจะช่วยยกระดับ ‘เหยี่ยวล่า’ ของเราสักหน่อย จะได้ไม่ถูกคนอื่นล้อว่าเป็น ‘ประทัดสองลูก’ อยู่ตลอด”
“5 หยวนไม่ใช่เงินหรือไง?”
เกาจื้อหัวถลึงตา น้ำลายแทบกระเด็นใส่หน้าเหล่าหวัง