เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 411 คลาดเคลื่อนสามร้อยเมตร? นั่นคือวาสนามาถึงแล้ว!
ประโยคพลิกผันในตอนท้ายทำให้ทุกคนบนโต๊ะหัวเราะกันครืน
ผู้อาวุโสเฉียนหัวเราะร่า ชี้ไปที่เกาจื้อหัว “นายเก่านี่นะ ยังใจร้อนเหมือนเดิมเลย เอาล่ะ ๆ ฉันไม่แย่งคนแล้ว ไม่แย่งแล้ว แบบนี้พอใจหรือยัง?”
“สุภาพชนย่อมไม่แย่งสิ่งที่ผู้อื่นชื่นชอบ ปล่อยให้สหายจางได้ฝึกฝีมืออยู่กับพวกนายอีกหน่อย”
โจวหวยจิ่นนั่งอยู่ข้าง ๆ มองจางฉินที่ถูกรายล้อมด้วยผู้คน แล้วหันไปมองผู้อาวุโสเฉียน ผู้แม้อยู่ในตำแหน่งสูงก็ยังแสวงหาบุคลากรผู้มีความสามารถอย่างกระหาย
เขากุมมือของจางฉินที่วางอยู่ใต้โต๊ะ แล้วบีบเบา ๆ
นี่คือสมรภูมิที่เธอเลือก
บริสุทธิ์ เร่าร้อน และเปี่ยมด้วยความหวัง
เวลาหนึ่งเดือนผ่านไปอย่างเงียบงัน ท่ามกลางเสียงลมที่พัดผ่านทะเลทรายโกบีซ้ำแล้วซ้ำเล่าในแต่ละวัน
เช้าตรู่วันนั้น โจวหวยจิ่นเก็บสัมภาระไปพลาง มองจางฉินที่นั่งดื่มโจ๊กอยู่ข้างเตียงไปพลาง