กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 356 ฉันไม่มีเงิน ไม่มีเครื่องบิน ไม่มีความสามารถ!
คำเหล่านี้ พวกเขาล้วนเคยได้ยินมาก่อน
ทั้งในวารสารการทหารแนวหน้าที่สุด และในข้อมูลกระจัดกระจายซึ่งหน่วยข่าวกรองพยายามอย่างหนักกว่าจะรวบรวมกลับมาได้
มันคือทิศทาง คือเป้าหมายที่มองเห็นได้แต่เอื้อมไม่ถึง
แต่ตอนนี้ คำเหล่านี้กลับถูกเรียบเรียงเชื่อมโยงกันอย่างชัดเจนและเป็นระบบจากปากเด็กสาววัยยี่สิบต้น ๆ คนหนึ่ง
ภายในห้องประชุมเงียบกริบ
พลเรือเอกหลิวกับนายทหารระดับนายพลของกองทัพเรืออีกหลายคนล้วนแข็งค้าง
พวกเขาถือปากกาค้างอยู่กลางอากาศ ไม่อาจเขียนอะไรออกมาได้แม้แต่ตัวเดียว
มีแผนที่แล้ว แต่เส้นทางล่ะ?
จะเดินไปอย่างไร?