กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 355 ฉันเป็นแค่โปรแกรมเมอร์ พวกคุณอยากให้ฉันสร้างเรือบรรทุกเครื่องบินเหรอ?
มื้อเย็นที่บ้านอธิการบดีหวังกินกันจนฟ้ามืด
คนกลุ่มหนึ่งนั่งล้อมโต๊ะไม้เก่า พูดคุยกันตั้งแต่เรื่องในอดีตไปจนถึงอนาคต แก้วเหล้ากระทบกันดังกรุ๊งกริ๊ง
อธิการบดีหวังดื่มจนเริ่มได้ที่ เขาจับมือโจวหวยจิ่นแล้วตบเบา ๆ ซ้ำไปซ้ำมา
สุดท้ายเขาพูดเพียงประโยคเดียว
“ไอ้หนุ่ม ดูแลยัยหนูของบ้านเราให้ดีหน่อย”
โจวหวยจิ่นพยักหน้าอย่างจริงจัง
“วางใจได้”
ระหว่างทางกลับ ลมยามค่ำคืนเย็นสบาย
จางฉินเดินอยู่ด้านหน้า หลี่เซี่ยงหยางกับลวี่เหวยหมินเดินอยู่ด้านหลังและกำลังถกเถียงบางอย่างกันอย่างตื่นเต้น