เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 47 วันดี ๆ มาถึงจุดจบแล้ว
อารมณ์ดี ๆ ของจางฉินหายวับไปในพริบตา
เธอไม่ได้ยื่นมือไปรับตำราเย็บเล่มสีเหลืองซีดเล่มนั้นด้วยซ้ำ แม้แต่จะเหลือบมองเพิ่มอีกสักครั้งก็ยังไม่มี
คนซื่อ ๆ อย่างจางเจี้ยนจวินกับหลินเหวินจิ้งกำลังจะรีบรับปากแทนลูกสาว รับรองว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จ
แต่จางฉินกลับก้าวไปข้างหน้าเล็กน้อย ยื่นมือเล็ก ๆ ออกไป แล้วค่อย ๆ ผลักตำราที่หลี่ฉงซานยื่นมาให้กลับคืนไป
แม้การกระทำจะไม่ได้รุนแรง แต่ท่าทีของเธอชัดเจนยิ่งกว่าสิ่งใด
หัวใจของจางเจี้ยนจวินกับหลินเหวินจิ้งพลันขึ้นมาอยู่ที่ลำคอ
คิ้วของหลี่ฉงซานขมวดเป็นปม เขาดันแว่นกรอบทองขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงพลันหนักอึ้งลง
“เธอหมายความว่ายังไง?”
“ไม่ได้หมายความว่าอะไร” จางฉินเงยหน้าขึ้น “แค่มีคำถามอยู่สองสามข้อที่ยังคิดไม่ตก เลยอยากขอคำแนะนำจากศาสตราจารย์หลี่”