กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 46 ผู้ช่วยที่อธิการบดีตามมา
เกาเสี่ยวปิงกำลังตื่นเต้นจนหัวใจพองโตที่ตัวเองขุดพบสมบัติล้ำค่า พอเห็นอาจารย์หวังกำลังสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรงแล้ววิ่งออกไป เขาก็คิดว่าเธอคงถูกกระทบกระเทือนจิตใจ ในใจทั้งรู้สึกได้ใจอยู่หลายส่วนว่า “เห็นไหม ฉันว่าแล้ว” แต่ก็กลัวเธอจะคิดสั้น จึงรีบตามไปเช่นกัน
ใครจะรู้ว่าเพิ่งมาถึงระเบียงทางเดิน อาจารย์หวังก็ราวกับมีลมพัดอยู่ใต้เท้า วิ่งตรงไปยังอาคารสำนักงานโดยไม่หันกลับมามอง
ประตูห้องอธิการบดีถูกผลักเปิดออกด้วยเสียง “ปัง!”
หวังเหอผิงกำลังถือแก้วเคลือบใบโปรด เป่าชาอย่างสบายอารมณ์ แต่ถูกเสียงนี้ทำให้ตกใจจนมือสั่น น้ำชาร้อน ๆ กระเด็นลวกหลังมือ
“เสี่ยวหวัง! นี่เธอกำลังทำตัวเหมือนโจรป่าเข้าหมู่บ้าน จะมารื้อห้องทำงานฉันหรือไง!”
ยังไม่ทันพูดจบ อาจารย์หวังก็ฟาดข้อสอบวิชาภาษาและวรรณคดีฉบับนั้นลงบนโต๊ะทำงานของเขาอย่างแรง
“อธิการบดี ดูเองสิ!”