กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 37 คำเตือนจากเด็กเก้าขวบ
ตอนเย็น ประตูใหญ่ถูกผลักเปิดพร้อมเสียง “เอี๊ยด” น้าชายหลินเหวินปิงเดินเข้าลานบ้านมาพร้อมกับป้าใหญ่และน้าสะใภ้ที่เพิ่งเลิกงาน ทั้งสามพูดคุยหยอกล้อกันไปด้วย
“โอ๊ยตาย วันนี้เหนื่อยแทบตาย…” หลินเหวินปิงยังพูดไม่ทันจบ เสียงก็พลันติดอยู่ในลำคอ
บนโต๊ะโป๊ยเซียนในโถงรับแขก มีถ้วยรางวัลสีทองอร่ามสองใบตั้งหันหน้าเข้าหาประตูใหญ่ แสงไฟสะท้อนจนแสบตา
สองข้างโต๊ะ จางฉินผู้เป็นหลานสาวกับหลินเหวินฉีผู้เป็นน้าชาย คนหนึ่งพองแก้มด้วยความโมโห อีกคนก้มหน้าหงอยเหงา ทั้งสองจ้องตากันเขม็งโดยไม่มีใครพูดอะไร
“โอ้โห!” หลินเหวินปิงตาโต เดินไม่กี่ก้าวก็พุ่งเข้าไปคว้าถ้วยรางวัลใบหนึ่งขึ้นมาชั่งน้ำหนักในมือ มันหนักอึ้งทีเดียว
“เฮ้ย! หนักไม่เบาเลยจริง ๆ!”