เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทวงความผิดถึงที่
กู้หลานรุ่ยไม่ได้สนใจเรื่องขัดแย้งระหว่างบ้านใหญ่กับบ้านรองเท่าไรนัก นางจึงชวนเหอฉิงเอ๋อร์เดินเล่นไปทั่วจวนกั๋วกง พลางมองไปรอบ ๆ แล้วอดอุทานไม่ได้ว่า “จวนกั๋วกงนี่หรูหราจริง ๆ เป็นลูกสาวสกุลกู้เหมือนกันแท้ ๆ แต่กู้เจาฮวาช่างมีวาสนาดีเหลือเกิน”
ตอนเด็ก ๆ นางยังไม่เข้าใจว่าคนเรามีชีวิตต่างกันได้ถึงขนาดไหน คิดมาตลอดว่าแค่ได้เป็นหลานสาวของผู้นำตระกูลก็เป็นเรื่องน่าอวดแล้ว จนกระทั่งได้เจอกู้เจาฮวา นางถึงได้เข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าอะไรคือการที่ใคร ๆ ต่างก็เอาใจ และอะไรคือการถูกเลี้ยงดูอย่างตามใจ
ทุกครั้งที่ตระกูลมีพิธีเซ่นไหว้บรรพบุรุษครั้งสำคัญ กู้เจาฮวาถึงจะไปที่ตระกูล และทุกครั้งก็มีบ่าวรับใช้รายล้อมแทบทุกฝีก้าว เรียกว่าขาดแค่มีคนแบกเดินเท่านั้น
อันกั๋วกงกับท่านหญิงฉางหนิงยิ่งแล้วใหญ่ ทั้งคู่ตามใจนางจนแทบจะไม่รู้จะตามใจอย่างไรอีก ถ้าไม่อยากตื่นเช้า ก็ปล่อยให้นอนจนถึงเที่ยงวัน หากไม่ชอบอาหารที่จัดมาให้ ก็สั่งให้พ่อครัวของจวนกั๋วกงทำอาหารชุดใหม่ให้นางต่างหาก
ไม่มีเด็กสาวคนไหนในตระกูลชอบกู้เจาฮวา และแน่นอนว่านางเองก็เป็นหนึ่งในนั้น