กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจ้าตบหนึ่งที นางก็ตบหนึ่งที
ตอนที่กู้เจาฮวาเดินมาถึงโถงใหญ่ ก็ได้ยินเสียงทุกคนข้างในกำลังทักทายพูดคุยกันอยู่
แววตาของกู้เจาฮวาเย็นลงเล็กน้อย นางไม่ชอบคนในตระกูลพวกนั้นเลย แต่ละคนทำตัวสูงส่ง พูดจาโอ้อวดเสียเต็มประดา พอถึงคราวยื่นมือขอเงินกลับไม่รู้จักอายกันสักนิด
คนรุ่นหลังของตระกูลกู้ไม่มีใครโดดเด่นสักคน แทบทุกคนต้องอาศัยจวนกั๋วกงเลี้ยงดู แต่ในอดีตชาติ พอบ้านใหญ่ตกต่ำ บ้านรองกลับมีอำนาจขึ้นมา แมลงวันดูดเลือดพวกนี้ก็พากันกรูเข้าไปเกาะบ้านรองกันหมด ไม่มีใครสักคนที่นึกถึงบุญคุณของจวนกั๋วกง
คนพวกนี้มีอะไรให้นางต้องไว้หน้าด้วย
“ท่านพ่อ” กู้เจาฮวายกชายกระโปรงแล้วเดินเข้าไปในโถงใหญ่ สายตามองตรงไปข้างหน้า ราวกับไม่เห็นคนอื่นที่อยู่ในห้องเลย