เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เยี่ยมนักโทษ
กู้เจาฮวาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่สำหรับนายท่านรองกู้กับภรรยาแล้ว คำพูดนี้กลับราวกับฟ้าผ่าลงกลางหัว
ทันใดนั้น เสียงฟ้าร้องก็ดังสนั่นขึ้นมาพอดี ทำเอาทั้งสองคนสะดุ้งโหยงพร้อมกัน
“อะ...อะไรนะ? จะขับไล่ข้าออกจากจวนกั๋วกงหรือ? ทำไมกัน!” นายท่านรองกู้เบิกตากว้าง ตวาดด้วยความโกรธ
กู้เจาฮวาเหลือบมองทั้งสองคนอย่างไม่ใส่ใจ “ข้อหาคิดทำร้ายบุตรสาวภรรยาเอกแห่งบ้านใหญ่ แค่นี้ยังไม่พออีกหรือ?”
หนวดเคราของนายท่านรองกู้กระตุกเล็กน้อย เขาเถียงกลับอย่างไม่ยอมรับว่า “เนี่ยนซีแค่คิดอะไรไม่รอบคอบไปชั่ววูบ ถึงได้ทำผิด พวกเราจะอบรมสั่งสอนนางอย่างเข้มงวดเอง เหตุใดต้องไล่พวกเราทั้งบ้านรองออกไปด้วย!”
อันกั๋วกงพูดเสียงเย็นชาว่า “อบรมสั่งสอนอย่างนั้นหรือ? กู้เนี่ยนซีไม่ได้เพิ่งรังแกเจาเจาเป็นครั้งแรก ทุกครั้งพวกเจ้าก็พูดว่าจะอบรมสั่งสอน แต่กลับตามใจจนนางยิ่งได้ใจ ไม่เห็นใครอยู่ในสายตา กล้าทำเรื่องร้ายแรงถึงขนาดนี้ ย่อมต้องมีคนคอยหนุนหลังอยู่แล้ว”