กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 326 ขับไล่ออกจากจวนกั๋วกง (แก้ไข)
เฉียนจิ่งเจ๋อพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ไม่ลังเลเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว
เมื่อก่อนเขาเคยรู้สึกผิดและละอายใจที่ตัวเองหวั่นไหว ทั้งไม่อยากยอมรับว่าปันใจไปชอบคนอื่นแล้ว และก็ทำใจทิ้งคนรักเก่าเพื่อให้ตัวเองสมหวังไม่ได้
เขาเอาแต่หวังว่าจะรักษาทุกอย่างไว้ได้ ทั้งไม่เสียแม่นางที่ทำให้ใจสั่นไหว และยังรับปากคนรักเก่าได้ด้วย
ลึก ๆ แล้วเขาเชื่อว่าชาตินี้จะรักแค่กู้เนี่ยนซีคนเดียว ต่อให้ใจเกิดคิดอย่างอื่นขึ้นมา เสียงในหัวก็จะคอยรบกวนและควบคุมเขาไม่หยุด
เหมือนแค่ทำเรื่องผิดต่อนาง เขาก็ไม่สมควรเป็นคนหรือมีชีวิตอยู่บนโลกนี้อีกต่อไป