กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจ้าสงสารเขาจับใจแล้วหรือ
ตำหนักองค์รัชทายาท
กู้เจาฮวามองเฉียนจิ่งเจ๋อด้วยดวงตาที่มีน้ำตาคลออยู่ตลอด จนเขาใจอ่อนไปหมด
“เจาฮวา เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงจริง ๆ แค่แผลเล็กน้อยเท่านั้น”
กู้เจาฮวาส่ายหน้า ดวงตาทั้งคู่ยังชุ่มไปด้วยน้ำตา นางพูดไปสะอึกสะอื้นไป “ไม่ได้เพคะ หม่อมฉันต้องเห็นกับตาถึงจะวางใจ”
เฉียนจิ่งเจ๋อขัดนางไม่ได้ จึงได้แต่หันหลังให้นางแล้วถอดอาภรณ์ออก
แผ่นหลังของเขาเห็นแนวกล้ามเนื้อชัดเจน ดูกระชับแข็งแรง บนผิวกายขาวมีรอยแดงยาวจากเลือดที่ซึมอยู่ใต้ผิว บางจุดเริ่มมีรอยฟกช้ำจาง ๆ โชคดีที่เสื้อคลุมตัวหนาช่วยรับแรงไปส่วนหนึ่ง จึงไม่ถึงกับเนื้อแตกหนังเปิด
“โชคดีที่ไม่มีเลือดออก” กู้เจาฮวาถอนหายใจโล่งอก