เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ใส่ร้ายกันอย่างโจ่งแจ้ง
จี้หมิงยวนมองกิ่งหลิวที่สั่นไหวอยู่นอกหน้าต่างแล้วเอ่ยขึ้นช้า ๆ ว่า “ลมพัดแล้ว ฟ้ากำลังจะเปลี่ยน”
กู้เจาฮวามองออกไปข้างนอกอย่างไม่ใส่ใจนักแล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “สี่ฤดูหมุนเวียนเปลี่ยนไป ฟ้าก็ต้องเปลี่ยนเป็นธรรมดาอยู่แล้ว”
นางคีบกุ้งผัดชาหลงจิ่งเข้าปากแล้วพยักหน้าชมว่า “รสชาติสดชื่นดี ทั้งมีกลิ่นหอมของชาและไม่เสียรสหวานของเนื้อกุ้ง เมนูนี้ถือว่าใช้ได้”
พอได้ยินแบบนั้น จี้หมิงยวนก็ยิ้มที่มุมปากพลางเอ่ยเสียงอบอุ่นว่า “ถ้าเจ้าชอบ ครั้งหน้าข้าทำให้กินได้ตลอดเลย”
“พ่อครัวที่จวนกั๋วกงฝีมือดีกว่าท่านตั้งเยอะ กลับไปแล้วก็คงไม่รบกวนท่านหรอก”
จี้หมิงยวนได้แต่ส่ายหัวขำ ๆ นางมักจะเป็นคนพูดจาตรงไปตรงมาจนดูเหมือนไร้น้ำใจอยู่บ่อยครั้ง
คนเรามักอยากได้รับความจริงใจจากผู้อื่น แต่ในขณะเดียวกันก็อยากให้ความจริงใจนั้นมาปรนเปรอความรู้สึกของตัวเองด้วย