กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คนอะไรจะต่ำตมได้ถึงเพียงนี้
กู้เจาฮวาเลิกคิ้ว เฉียนจิ่งหลิงคนนี้เชื่อฟังง่ายขนาดนี้เชียวหรือ?
แถมยังดู 'ว่าง่าย' กว่าตอนที่พวกเขายังไม่เคยผิดใจกันเสียอีก
กู้เจาฮวานึกแกล้งขึ้นมาได้ นางยิ้มมุมปากอย่างเกียจคร้าน แสร้งทำเป็นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยเสียงเรียบว่า “ดีเลย ในเมื่อข้ากำลังขาดคนคอยรินชาอยู่พอดี ถ้าเจ้าอยากจะอยู่ที่นี่ ก็มาเป็นคนรินชาให้ข้าสิ”
เฉียนจิ่งหลิงขมวดคิ้วแน่น ใบหน้าเย็นชาขึ้นมาทันที “เจ้าจะให้ข้าเป็นคนรินชาให้เจ้างั้นหรือ?”
“ทำไม? ทำไม่ได้หรือ?” กู้เจาฮวาเผยสีหน้าเย้ยหยัน “ถ้าทำไม่ได้ก็ช่างเถอะ งั้นก็พาตัวนางออกไปพร้อมกันเลย”
“ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้” เฉียนจิ่งหลิงกวาดสายตามองทุกคนรอบห้องอย่างเย็นชา “เพียงแต่ที่นี่มีคนนอกอยู่ด้วย”