กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ข้าสามารถยอมรับคุณชายจี้ได้
กู้เจาฮวารออยู่นานก็ไม่เห็นกู้เนี่ยนซีโผล่มาสักที จึงอดรู้สึกเสียดายไม่ได้
ถ้าวันนี้กู้เนี่ยนซีกล้าตามมาถึงที่นี่ นางจะจัดการให้ร้องไห้ขี้มูกโป่งกลับไปแน่
“กู้เจาฮวา เราไปขึ้นเรือกันเถอะ! เดี๋ยวข้าช่วยพยุงเอง” หลังจากเกิดเรื่องที่จวนองค์หญิง จ้าวฝูหลิ่วก็ตัดสินใจเด็ดขาดว่าจะไม่ให้กู้เจาฮวาคลาดสายตาเด็ดขาด
กู้เซินก็เบียดเข้ามาช่วยพยุงแขนขวากู้เจาฮวาอีกแรง “คราวก่อนเจ้าทำพวกเราขวัญหายหมด ครั้งหน้าห้ามไปเดินริมน้ำคนเดียวอีกนะ”
จ้าวฝูหลิ่วพยักหน้าเห็นด้วย ทั้งสองคนขนาบข้างกู้เจาฮวาเหมือนเป็นองครักษ์ส่วนตัว ทำเอานางถึงกับหน้าตึง
นางไม่ได้ขาเป๋เสียหน่อย สองคนนี้ทำเกินไปแล้ว