เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เลือกสู้สองคนพร้อมกัน ข้าไม่กลัวหรอก
พอรู้ว่าจักรพรรดิไม่ยอมรับกู้เนี่ยนซีแล้ว กู้เจาฮวาก็ดีใจจนนอนหลับไม่สนิททั้งคืน พอลุกจากเตียงในวันรุ่งขึ้น นางก็รีบส่งคนไปปล่อยข่าวเรื่องที่กู้เนี่ยนซีประพฤติตัวไม่เหมาะสมให้แพร่ไปทั่วเมืองหลวงทันที
“พี่ใหญ่ยังกล้าออกจากบ้านอีกหรือ หน้าหนาเกินกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีกนะ” กู้เจาฮวาดักหน้ากู้เนี่ยนซีที่กำลังจะออกไปข้างนอก ก่อนจะพูดจาเยาะเย้ยอย่างไม่คิดปิดบังว่า “ถ้าข้าเป็นพี่ใหญ่ ป่านนี้คงหาผูกคอตายไปแล้ว ไม่มีทางออกมาให้คนเขาหัวเราะเยาะหรอก”
กู้เนี่ยนซีหลุบตาลง ไม่อยากสบตากับนาง
กู้เจาฮวายกมุมปากขึ้นอย่างเย็นชา ก่อนจะค่อย ๆ เดินเข้าไปหาทีละก้าว กู้เนี่ยนซีขยับลำคออย่างประหม่า ก้มหน้าแล้วถอยหลังหนีไม่หยุด จนแผ่นหลังชนเข้ากับภูเขาจำลอง ถึงได้หยุดลง
“น้องรองจะต้องบีบคั้นพี่ขนาดนี้ไปทำไม?” กู้เนี่ยนซีจำใจเงยหน้าขึ้น ดวงตาเริ่มเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา