เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ดวงชะตา
กู้เนี่ยนซีเดินทางมาถึงหน้าจวนจวิ้นอ๋องซู่ นางรู้ว่าพระชายาจวิ้นอ๋องไม่ชอบขี้หน้านาง จึงไม่กล้าเข้าไปเยี่ยมเยียนอย่างเอิกเกริก ทำได้เพียงฝากเด็กรับใช้เฝ้าประตูให้เข้าไปรายงานแทน
ไม่นาน เจียงหลินก็วิ่งออกมาจากจวนอย่างรวดเร็วราวกับกระต่ายน้อย
“เนี่ยนซี!” ดวงตาของเขาเป็นประกาย ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มดีใจ
พระชายาจวิ้นอ๋องซู่เล่าเรื่องที่กู้เนี่ยนซีพูดในงานเลี้ยงในวังให้เจียงหลินฟังทั้งหมดแล้ว
แต่ถึงอย่างนั้น เจียงหลินก็ยังพยายามแก้ต่างให้กู้เนี่ยนซี จนกระทั่งพระชายาจวิ้นอ๋องถามเขาด้วยน้ำเสียงประชดประชันว่า ตั้งนานแล้วกู้เนี่ยนซีเคยมาเยี่ยมเขาบ้างหรือไม่
ตอนนั้นเขาถึงกับเหมือนถูกสาดน้ำเย็นใส่หน้า แต่พอเห็นกู้เนี่ยนซีมาหาในวันนี้ เขาก็พร้อมจะไม่ถือสาเรื่องที่ผ่านมาอีกแล้ว
เนี่ยนซีเป็นเพียงหญิงสาวอ่อนแอคนหนึ่ง จะกลัวตายและอยากเอาตัวรอดก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เขาไม่โทษนางหรอก