เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กู้เนี่ยนซีฟ้อง
หลังกลับถึงเมืองหลวง เฉียนจิ่งเจ๋อก็พากู้เจาฮวากลับจวนอันกั๋วกงก่อนเข้าวัง ทั้งยังย้ำอยู่หลายครั้งว่าที่กู้เจาฮวาไปเมืองเฉินโจวก็เพราะเป็นห่วงชาวบ้าน น่ายกย่องอย่างยิ่ง คำพูดคำจาล้วนแสดงให้เห็นว่าเขาปกป้องนางแค่ไหน
อันกั๋วกงฟังแล้วรู้สึกกระดากใจอยู่บ้าง แต่ก็อดทึ่งไม่ได้ว่าลูกสาวตัวเองเก่งจริง ๆ แค่ไม่กี่วันก็ทำให้องค์รัชทายาทหลงจนแยกผิดชอบชั่วดีไม่ออกแล้ว
“แม้เจาฮวาจะออกไปโดยไม่บอกกล่าวจะมีความผิดอยู่บ้าง แต่นางขอฝนให้ชาวเมืองเฉินโจวได้สำเร็จ ช่วยให้ราชสำนักพ้นจากวิกฤตเร่งด่วน ขอท่านกั๋วกงโปรดอย่าถือโทษนางเลย”
อันกั๋วกงก็รับคำตามน้ำ “ในเมื่อพระองค์ตรัสเช่นนี้ กระหม่อมก็จะไม่ลงโทษนางคราวนี้”
เฉียนจิ่งเจ๋อพยักหน้า ก่อนพูดกับกู้เจาฮวาเสียงอ่อนโยนว่า “เปิ่นไท่จื่อต้องเข้าวังไปกราบทูลเสด็จพ่อ เจาฮวา เจ้าพักผ่อนให้ดี”